Emocje przemocy - STRACH

Strach jest zawsze fałszywym dowodem branym za prawdę. Wymyślasz swoje życie przez iluzje. To utrzymuje bezwład i niemoc – i staje się kłamstwem, które powstrzymuje cię przed pójściem dalej ze swoim życiem. Utrwala skutki nadużycia – utrzymując cię w przekonaniu o prawdziwości twoich ograniczeń, a tym samym nie wypuszcza cię z klatki przemocy.

Emocje przemocy - SMUTEK

Smutek ma dwie postacie.
Pierwsza – jest „normalnym” smutkiem, który czujemy, kiedy ktoś umrze. Płaczemy i czujemy żal po stracie i tym sposobem przechodzimy przez żałobę.
Kiedy ulegamy przemocy, doświadczamy podobnego smutku.
To żal, że ktoś, kogo uważaliśmy za „godnego zaufania” zrobił coś, co nas zabolało. Osoba, którą kochaliśmy i myśleliśmy, że znamy – „umarła”, a to zawiedzione zaufanie i „śmierć” budzi żal.
Pojawia się jeszcze żal, że ten akt miał w ogóle miejsce, że zostaliśmy przymuszeni lub pozostaliśmy niemi i że utrzymaliśmy i ukryliśmy tę przemoc w naszych ciałach na tak długo. To ten typ smutku, który pomaga i jest kluczowy w procesie wyrażania się, abyśmy uwolnili przemoc z naszych ciał. Jest wkładem do usuwania i wykorzeniania przemocy.
Drugą postacią smutku jest coś, co nazywam „zespołem użalania się nad sobą”. To ten smutek, który wyrasta z przekonania, że utraciliśmy wszelką moc.

Emocje przemocy - ZŁOŚĆ I ŚCIEKŁOŚĆ

Pracowałam z klientami, którzy w dzieciństwie doświadczyli strasznej przemocy, a jednocześnie, zanim do mnie nie przyszli, nigdy nie wyrazili swojej złości i wściekłości.
Zamiast tego – zakopali te emocje i włożyli maski zadowalające innych ludzi („Wszystko jest w porządku”), aby nie kołysać tą łodzią. Kiedy ci ludzie przyszli do mnie na wizytę, walczyli z chorobami chronicznymi, zmęczeniem nadnerczy i depresją.

Emocje przemocy - WSTYD


Czy emocje kierują twoim życiem?Jeśli kiedykolwiek doświadczyłeś przemocy, życie może ci się wydawać emocjonalnym roller-coasterem. To bardzo powszechne zjawisko: czynić nasze uczucia rzeczywistością tego, kim jesteśmy.
Przemocy towarzyszy cała grupa emocji. Nie odnoszę się tutaj do samego aktu przemocy, ale również do tych emocji, które długo tlą się w zgliszczach. To wstyd, poczucie winy, smutek, złość, wściekłość i strach. Często fluktuujemy między wszystkimi tymi stanami – lub jakąś ich kombinacją.
Po samym akcie przemocy czucie tych emocji staje się nasza normą. Przyzwyczajamy się czuć w ten sposób i zakładamy, że to jest nasz dominujący stan.

Książki ponownie w sprzedaży :-)


Zapraszam do lektury :-)